از خطای ما همیشه

           سالهای معلول متولد می شوند

زیستن با این کودکان طولانی

پیرزنان و پیرمردانی می زایند

                                        شبیه ما

مواظب دستهایت نبودی!

از فکرها پناه برده ام به زندگی و این معنای سرعت است و فراموشی. اینگونه رنگها عبور می کنند از مسیر رودخانه ای که جای همه رنگها نیست. گاه می پذیری که همرنگ باشی و گاه از رنگی که گرفته ای در سایه ای پناه می گیری تا فراموش کنی.... تا رنگ پاییز را در رگهای برگهایت پنهان کنی، تا خیال کنند تقویم سالت سه فصل شده است، تا خیال کنند....

ابتدای بهار متولد می شوی و سالها از پاییز بدرود می گویی، این تفاوت آشکار رنگها، توازن بی تفاوت رفت و آمد ماست.

 انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است....

پاییز پررنگ تر از همیشه، ماجرا را رنگ زده است.

 شاید از آئینه گرفته ام

     این آرایش تمام وقت سیاه را

انگار

  از این تیره تر پنهان نمی کند

و هنوز معلوم است

         دستهای باد را محکم چسبیده بودم

                                                   تا نیفتم آنجا

آن طوفانهای زودرس

و این تاریخ بی حوصله اما،

نمی خواهند برگی بی درخت  

                                        برگی بی پائیز

این آرایش سیاه

آئینه را

    وفادار نشان می دهد